สีสัน

เหล่าพ่อมดแม่มดมักจะเปิดเผยตัวตนให้กันและกันทราบในที่สาธารณะ ด้วยการสวมใส่ชุดสีม่วงหรือสีเขียว และบ่อยครั้งก็มักจะใส่ทั้งสองสีร่วมกัน โดยในประเทศอังกฤษ (รวมถึงพื้นที่ส่วนใหญ่ในยุโรป) สีม่วงนั้นมีความผูกพันอย่างลึกซึ้งกับทั้งชนชั้นสูงและศาสนา เนื่องจากในอดีตสีย้อมม่วงมีราคาสูงลิ่ว จึงมีเพียงผู้ที่มั่งคั่งพอเท่านั้นที่จะหามาสวมใส่ได้ นอกจากนี้ อัญมณีที่ประดับบนแหวนของเหล่าบิชอปตามธรรมเนียมโบราณก็มักจะใช้พลอยอเมทิสต์สีม่วงเช่นกัน

ในขณะที่สีเขียวนั้นมีความเชื่อมโยงกับเรื่องเหนือธรรมชาติในสหราชอาณาจักรมาอย่างยาวนาน ตามความเชื่อโบราณกล่าวว่าควรสวมใส่สีนี้ด้วยความระมัดระวัง เพราะพวกแฟรี่มักจะแสดงความเป็นเจ้าของต่อสีเขียว เนื่องจากถือว่าเป็นสีเฉพาะของพวกตน นอกจากนี้ยังมีความเชื่อว่าไม่ควรสวมชุดสีเขียวไปงานแต่งงานเด็ดขาด เพราะมีความเกี่ยวโยงกับโชคร้ายและความตาย สีเขียวยังเป็นสีหลักของ ศาสตร์มืดอีกด้วย ไม่ว่าจะเป็นสีของตรามาร สีของน้ำยาเรืองแสงในอ่างที่โวลเดอมอร์ใช้ซ่อนหนึ่งในฮอร์ครักซ์ สีของคาถาและคำสาปร้ายกาจมากมาย รวมถึงเป็นสีประจำบ้านสลิธีริน ดังนั้น การผสมผสานระหว่างสีม่วงและสีเขียวจึงเป็นสิ่งที่สื่อถึงเวทมนตร์ทั้งสองด้าน นั่นคือความสูงส่งและความต่ำช้า ความเกื้อกูลและความพินาศ

บ้านทั้งสี่ของฮอกวอตส์มีความเชื่อมโยงอย่างหลวมๆ กับธาตุทั้งสี่ และสีประจำบ้านก็ถูกเลือกให้สอดคล้องกัน โดย กริฟฟินดอร์ (สีแดงและทอง) เชื่อมโยงกับธาตุไฟ สลิธีริน (สีเขียวและเงิน) เชื่อมโยงกับธาตุน้ำ ฮัฟเฟิลพัฟ (สีเหลืองและดำ) ซึ่งเป็นตัวแทนของรวงข้าวและผืนดิน เชื่อมโยงกับธาตุดิน และ เรเวนคลอ (สีน้ำเงินและทองแดง) ซึ่งสื่อถึงท้องฟ้าและขนเหยี่ยว เชื่อมโยงกับธาตุลม

ในทางกลับกันสีอย่าง สีชมพูพีชหรือสีชมพูแซลมอน กลับถูกมองว่าเป็นสีที่ปราศจากความเป็นเวทมนตร์อย่างสิ้นเชิง จึงเป็นสีที่บุคคลอย่างป้าเพ็ตทูเนียโปรดปรานเป็นพิเศษ ทว่าสีชมพูสดแบบที่นิมฟาดอร่า ท็องส์ ชอบทำนั้น กลับสื่อถึงทัศนคติแบบพังก์ที่ประกาศกร้าวว่า "ใช่ ฉันมีพ่อเป็นมักเกิล และฉันก็ไม่ได้รู้สึกอับอายเลยสักนิด"

สีสันยังมีบทบาทสำคัญในการตั้งชื่อให้กับแฮกริดและดัมเบิลดอร์ โดยชื่อต้นของพวกเขาคือ รูเบอัส (Rubeus - สีแดง) และ อัลบัส (Albus - สีขาว) ตามลำดับ การเลือกใช้ชื่อนี้เป็นการสื่อถึงการเล่นแร่แปรธาตุ (Alchemy) ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งในหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์ เล่มแรก โดยที่สีแดงและสีขาว ถือเป็นองค์ประกอบทางเวทมนตร์ที่สำคัญยิ่งในกระบวนการดังกล่าว สัญลักษณ์ของสีในบริบทนี้มีความหมายเชิงลี้ลับ โดยเป็นตัวแทนของขั้นตอนต่างๆ ในกระบวนการเล่นแร่แปรธาตุ (ซึ่งหลายคนเชื่อมโยงกับการเปลี่ยนผ่านทางจิตวิญญาณ)

ในส่วนของตัวละครทั้งสองนี้ ฉันตั้งชื่อพวกเขาตามสีของการเล่นแร่แปรธาตุเพื่อสื่อถึงธรรมชาติที่อยู่ตรงข้ามกันแต่กลับส่งเสริมกันและกัน สีแดงหมายถึงกิเลสหรืออารมณ์ ซึ่งแฮกริดคือชายผู้ติดดิน อบอุ่น และเข้าถึงได้ง่าย เป็นดั่งเจ้าแห่งผืนป่า ส่วนสีขาวหมายถึงการบำเพ็ญตบะ ซึ่งดัมเบิลดอร์คือนักทฤษฎีทางจิตวิญญาณ ผู้ปราดเปรื่อง มีอุดมคติ และดูแยกตัวออกจากโลกภายนอกอยู่บ้าง ทั้งคู่ต่างเป็นส่วนเติมเต็มที่จำเป็นต่อกันในยามที่แฮร์รี่ต้องมองหาภาพลักษณ์ของคนเป็นพ่อในโลกใบใหม่ของเขา