ทำไมฮีโร่บางคนถึงทะยานเข้าไปนั่งในหัวใจของเด็กๆ ได้อย่างหมดจด ขณะที่คนอื่นๆ กลับร่วงโรยอยู่ในความมืดมิดของโลกผู้ใหญ่? แฮร์รี่ พอตเตอร์ พ่อมดน้อย ได้พุ่งตัวไปนั่งอยู่ในหัวใจของผู้อ่านวัยเยาว์ได้เร็วยิ่งกว่าไม้กวาดติดสปีดเสียอีก
การปรากฏตัวครั้งแรกและการก้าวกระโดดเข้าสู่ทำเนียบดาราทางวรรณกรรมระดับแนวหน้าของเขา ได้รับการบันทึกไว้เป็นอย่างดี แฮร์รี่ พอตเตอร์ กับศิลาอาถรรพ์ ผลงานเปิดตัวของ เจ.เค. โรว์ลิง เมื่อปีที่แล้ว ได้รับคำชื่นชมและเงินค่าลิขสิทธิ์ล่วงหน้าอย่างล้นหลาม คว้ารางวัลสการ์ตีส์ และทำให้เด็กๆ จำนวนมหาศาลนำศัพท์แสงเฉพาะกลุ่มอย่างมักเกิ้ล (Muggles) และ ฮัฟเฟิลพัฟ (Hufflepuffs) ไปใช้ สนามเด็กเล่นต่างก้องกังวานไปด้วยเสียงของการเล่นควิดดิช (Quidditch) กีฬาเวทมนตร์กลางอากาศที่มีท่าทางผาดโผนสุดโฉบเฉี่ยว เด็กๆ พากันเล่นเป็นแฮร์รี่ พอตเตอร์ ซึ่งนี่คือคำชมเชยอันสูงสุด
และภาคต่อที่ทุกคนตั้งตารอคอยนี้—จากทั้งหมดเจ็ดเล่ม—ก็กำลังขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ทั้งๆ ที่เพิ่งจะวางขายตามร้านค้าไม่นาน ในหนังสือเล่มแรก เราได้เรียนรู้ว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์ ห่างไกลจากคำว่าเด็กชายธรรมดาๆ อย่างยิ่ง แม้เขาจะมีท่าทางร่าเริงและดูปกติ รอยแผลเป็นรูปสายฟ้าบนหน้าผากได้เปิดเผยถึงตัวตนและโชคชะตาของเขา
ลอร์ดโวลเดอมอร์ พ่อมดผู้มืดมนและชั่วร้าย ได้สังหารพ่อแม่ของแฮร์รี่ตั้งแต่เขายังเป็นเพียงทารก ทว่าความมืดมนทั้งหมดกลับพ่ายแพ้ให้กับเด็กชายคนนี้ ดังนั้น ชื่อของแฮร์รี่ พอตเตอร์ จึงกลายเป็นชื่อระดับตำนานในโลกของเหล่าพ่อมดแม่มด—จักรวาลคู่ขนานที่โรว์ลิงรังสรรค์ขึ้นด้วยสติปัญญาและจินตนาการอันชาญฉลาด เคียงคู่ไปกับโลกอันแสนน่าเบื่อของพวกรักสงบไร้เวทมนตร์อย่างมักเกิ้ล
ความแตกต่างเดียวกันนั้น ภาพของย่านชานเมืองอันแสนน่าเกลียดน่ากลัวของลุงกับป้าของแฮร์รี่ และ ดัดลีย์ ลูกพี่ลูกน้องสุดแสนน่ารังเกียจ ซึ่งถูกนำมาเปรียบเทียบกับความงดงาม ความวุ่นวาย และความน่าสะพรึงกลัวของโลกเวทมนตร์ ก็ช่วยส่องสว่างให้แก่นิยายเล่มที่สองนี้เช่นกัน
โลกของดัดลีย์คือโลกแห่งข้อตกลงทางธุรกิจและความน่าเบื่อหน่าย ส่วนโลกของแฮร์รี่ เมื่อเขาได้หลบหนีออกมาแล้ว คือโลกที่รถยนต์สามารถบินได้ โลกที่พิกซี่สามารถอาละวาดในห้องเรียน และโลกที่รากของต้นแมนเดรคจะเปิดเผยตัวเองออกมาเป็นเด็กทารกหน้าตาน่าเกลียดที่ร้องกรีดร้อง ในขณะที่พวกมันกำลังถูกย้ายปลูกอย่างเบามือ
นี่คือโลกของโรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ สถานศึกษาแบบประจำที่บทเรียนคือการใช้ไม้กายสิทธิ์และการปรุงยา มากกว่าจะเป็นพีชคณิตและภาษาอังกฤษ ที่ซึ่งเหล่าผีผู้แสนเจ้าอารมณ์เดินเพ่นพ่านตามระเบียงทางเดิน และมีนกเค้าแมวส่วนตัวคอยส่งไปรษณีย์
ในเรื่องราวชีวิตของแฮร์รี่ตอนใหม่นี้ การโจมตีอันประหลาดที่เกิดขึ้นกับนักเรียนพ่อมดแม่มด ได้บ่งชี้ว่า "ห้องแห่งความลับ" ในตำนานได้ถูกเปิดออกแล้ว และจะมีการผจญภัยอันวิเศษ สนุกสนาน และน่าหวาดกลัวกับเหล่าอสรพิษ แมงมุม และเหล่าตัวร้ายที่ร้ายกาจอย่างแท้จริง ก่อนที่แฮร์รี่ผู้ถ่อมตน กล้าหาญ มุ่งมั่น และงุนงงนิดๆ จะคว้าชัยชนะมาได้
ทั้งหมดนี้อาจถูกมองว่าเป็นความเชยอันแสนน่ารัก เด็กๆ เหล่านี้อาจจะพูดคำว่า คูล (Cool) และเปรียบเทียบไม้กวาดรุ่นใหม่ล่าสุดราวกับว่ามันเป็นรองเท้าผ้าใบตามเทรนด์
ทว่า ฉากหลังอย่างโรงเรียนฮอกวอตส์นั้น คือส่วนผสมระหว่างเรื่องราวของ อีคิด บลายตัน กับ เมอร์วิน พีค — อารมณ์คล้ายๆ กับความสนุกสนานเฮฮาในปราสาทกอร์เมนกาสต์ หนังสือเหล่านี้ไม่ได้มีความร่วมสมัยเป็นพิเศษ ไม่ได้อิงกระแสสังคม กลุ่มสไปซ์เกิร์ลส์ไม่มีตัวตนอยู่ในนั้น และพวกมันยังไม่ได้อยู่บนจอทีวี (อย่างน้อยก็ในตอนนี้ แม้ฉากและตัวละครอันเห็นภาพเด่นชัดจะส่งเสียงร้องขอให้จอเล็กและจอใหญ่คว้ามันไปทำก็ตาม) แต่เด็กๆ กลับรักมันอย่างหลงใหลและตะกละตะกลาม
ลองมาครุ่นคิดกันถึง แฮร์รี่ พอตเตอร์ และสิ่งที่เด็กๆ ต้องการจากหนังสือจริงๆ กันดีกว่า มันชัดเจนว่าพวกเขาไม่ได้ต้องการสั่งสอนหรือความน่าเบื่อหน่าย พวกเขาไม่ได้ต้องการได้รับการประคบประหม่าหรือการปฏิบัติเหมือนเด็กเล็ก แต่พวกเขาต้องการสิ่งเหล่านี้อย่างใดอย่างหนึ่งหรือทั้งหมด: โลกที่ร่ำรวย สมบูรณ์ และน่าตื่นเต้นเพื่อจมหายเข้าไป; เวทมนตร์กองโตสำหรับวันเวลาที่หนังสือเกี่ยวกับการออกเดทหรือฟุตบอลเริ่มน่าเบื่อ; พล็อตเรื่องอันยอดเยี่ยมที่ดึงดูดและยึดจับไว้แน่น; มุกตลก วิกฤตการณ์ การหักมุม ความซุกซนเล็กๆ น้อยๆ และความงดงามในจิตใจ
เพราะถึงแม้พวกเขาจะไม่ต้องการการเทศนาธรรม แต่พวกเขาก็ต้องการความรู้สึกทางศีลธรรมอันกว้างใหญ่และโอบอ้อมอารี กฎเกณฑ์อาจถูกฝ่าฝืน ผู้คนอาจทำเรื่องงี่เง่าหรือเลวร้าย แต่เด็กๆจำเป็นต้องรู้ว่า ตัวพวกเขาก็มีความกล้าหาญ สติปัญญา และหัวใจที่ยิ่งใหญ่พอที่จะปัดเป่าอุปสรรคให้พ้นไปได้ ในบรรทัดเดียวที่คล้ายกับการส่งสารในเรื่องนี้ อัลบัส ดัมเบิลดอร์ พ่อมดผู้ยิ่งใหญ่และครูใหญ่แห่งฮอกวอตส์ ได้กล่าวกับแฮร์รี่ผู้กำลังกังวลเกี่ยวกับศักยภาพของตัวเองว่าจะกลายเป็นพ่อมดฝ่ายมืดมากกว่าฝ่ายดีว่า: "การตัดสินใจเลือกของเราต่างหาก แฮร์รี่ ที่แสดงให้เห็นว่าเราเป็นคนอย่างไรจริงๆ มันสำคัญยิ่งกว่าความสามารถของเราเสียอีก"
แฮร์รี่คือเด็กผู้แสนพิเศษ และเป็นเด็กทุกคนด้วยเช่นกัน ผู้ที่ยังไม่ได้พบกับเขาควรจะทำความรู้จักกับเขาตั้งแต่ตอนนี้
พลังชีวิตอันเปี่ยมล้นและความมีชีวิตชีวาในการเล่าเรื่องของ โจแอนน์ โรว์ลิง (Joanne Rowling) ควรจะเสน่ห์ดึงดูดแม้กระทั่งมักเกิ้ลที่เข้มงวดที่สุด
แฟนคลับแฮร์รี่ พอตเตอร์ จะเปิดตัวในวันที่ 2 กรกฎาคม คุณจะต้องระบุว่าคุณใช้มือข้างไหนถือไม้กายสิทธิ์ คุณเล่นตำแหน่งไหนในเกมควิดดิช และคุณเป็นเจ้าของสัตว์เวทมนตร์ชนิดใด
โจแอนน์ โรว์ลิง จะร่วมอ่านหนังสือในวันที่ 2 กรกฎาคม ที่ร้าน Waterstones ถนน Sauchiehall เมืองกลาสโกว์ เวลา 11.00 น. และที่ร้าน Dillons ถนน St Vincent เมืองกลาสโกว์ เวลา 15.00 น. ในวันที่ 3 กรกฎาคม เธอจะอยู่ที่เมืองเอดินบะระ ที่ร้าน Waterstone's West End เวลา 19.00 น. นอกจากนี้เธอยังจะไปปรากฏตัวที่งานเทศกาลหนังสือเอดินบะระ (Edinburgh Book Festival) ในเดือนสิงหาคมอีกด้วย
เรียบเรียงบทความโดยแอดมินเพจพอตเตอร์ไดอารี่
หากนำบทความออกไปโปรดอ้างอิงเว็บไซต์และผู้เรียบเรียง