ผี

ในโลกของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ผีนั้นโปร่งแสง เป็นรอยพิมพ์สามมิติของพ่อมดแม่มดที่ตายไปแล้ว ซึ่งต้องการที่จะอยู่ในโลกมนุษย์ต่อไป  พวกมักเกิ้ลไม่สามารถกลับมาเป็นผีได้ และพ่อมดแม่มดที่ฉลาดก็เลือกที่จะไม่กลับมาเป็นผีเช่นกัน มันเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับ "การค้างคา" ในบางสิ่งที่อยู่ในรูปของ ความกลัว ความผิดหวัง ความเสียใจ หรืออะไรก็ตามที่ยังติดค้างอยู่ในโลกมนุษย์นี้ ทำให้พวกเขาปฏิเสธที่จะก้าวต่อในอีกมิติหนึ่ง

การเลือกที่จะยึดติดอยู่กับความกลัวของชีวิตบนโลก พวกผีจึงถูกจำกัดในด้านการรับสัมผัส พวกเขาไม่สามารถรับรู้ความรู้สึกทางกายภาพได้ ความรอบรู้และลักษณะรูปร่างของพวกเขาจะยังคงเป็นเหมือนกับตอนที่ยังมีชีวิตอยู่ รวมทั้งความคับข้องใจที่ติดมาตั้งแต่ในอดีตยังคงติดตามมาอยู่นานนับศตวรรษ (อย่างเช่นการถูกตัดคอแบบไม่เรียบร้อย) ด้วยเหตุผลดังกล่าวนี้ พวกผีจึงดูราวกับเป็นกลุ่มสมาคมที่ดูแล้วชวนให้น่าสังเวช พวกเขามักจะไม่ค่อยชอบใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่ดูน่าสนุกสนานหรือสำหรับคนส่วนใหญ่ พวกผีไม่สามารถย้อนกลับไปหาคำตอบที่เหมาะสมของคำถามที่ว่า "ความตายนั้นเป็นอย่างไร" ได้ เพราะพวกเขาเลือกเส้นทางของชีวิตที่น่าสังเวชใจมาแทนเสียแล้ว

พวกผีสามารถทะลุผ่านวัตถุที่เป็นของแข็งได้โดยไม่สร้างความเสียหายให้แก่วัตถุหรือสสารนั้นๆ แต่จะสร้างความแปรปรวนให้กับน้ำ ไฟ และอากาศ นั่นคืออุณหภูมิจะลดต่ำลงอย่างรวดเร็วในบริเวณที่พวกผีเคลื่อนที่ผ่าน และจะส่งผลกระทบอย่างรุนแรงหากพวกเขาอยู่รวมตัวกันเยอะๆ ในสถานที่เดียวกัน เมื่อใดที่พวกผีปรากฏตัวจะทำให้ดวงไฟเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงิน ถ้าหากพวกผีเคลื่อนที่ผ่านสิ่งมีชีวิต อาจจะแค่บางส่วนหรือทั้งตัว ผู้ที่ถูกผีทะลุผ่านจะรู้สึกเย็นยะเยือกราวกับตกลงไปในน้ำที่เย็นจนเป็นน้ำแข็ง

แม่มดและพ่อมดต่างแปลกใจเป็นอย่างยิ่งที่รู้ว่าพวกมักเกิ้ลเรียกสิ่งเหล่านี้ว่าปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติ และบางทีก็เห็น (หรือได้ยิน) พวกผีแบบโต้งๆ บางทีมักเกิ้ลอาจจะรู้สึกถึงความหนาวเย็นและน่าขนลุกในสถานที่แห่งนั้น พวกมักเกิ้ลที่อ้างว่าพวกเขามองเห็นพวกผีนั้นสันนิษฐานได้สองอย่างคือ หนึ่ง พวกเขาโกหก สอง พ่อมดเป็นคนแสดงให้พวกเขาเห็นเอง ซึ่งนี่เป็นช่องโหว่อีกอันหนึ่งของบทบัญญัติปกปิดความลับนานาชาติ